|
|
 |
Songül arkadaşıma ithaf olunur, |
|
Kutlucan
|
Gönderim: 16.02.2008, 05:14
|
Üye Kaydı: Jan. 2006
Mesaj: 7
Durum: Hatta değil
son ziyaret: 26.02.08
|
1980 yılının,eylül ayının son günlerinden biri.Vakit öğleden sonra.Rahmetli babam ve ben pansiyon müdürümüz Yüce bey'in gösterdiği dolaba eşyalarımızı yerleştirmekle meşgulüz.Ama benim içim sabahtan beri acı ve keder dolu.Birazdan babamdan ayrılacağım.Bu yabancı ve herşeyin bende korku ve tedirginlik yarattığı bu yerde az sonra yalnız kalacağım.
Nihayet ayrılık vakti geldi.Babamla pansiyonun kapısına çıktık.Babam bana-hoşçakal evlat,derslerine iyi çalış,haftaya görüşürüz-der demez hızlı adımlarla uzaklaşmaya başladı.Bende,zaten dolu dolu olan gözlerimi fazla tutamayıp için için ağlamaya başladım.Babam uzaklaştıkça da ağlama sesim daha da arttı.Ama babam,bu ağlamalarıma hiç aldırmadan ve arkasını hiç dönmeden hızla uzaklaştı ve okulun kapısından çıktı gitti.Beni büyük yatılı ağabeylerim teselli etmeye çalışıyordu.
Yıllar sonra ben babama bu durumu anlatıp niçin geri dönmediğini sorduğumda bana,"oğlum ben senden daha fazla ağlıyordum,eğer geri dönüp gelseydim,sen benim gözyaşlarımı görecektin ve daha da kahrolacaktın ve belki de birbirimizden hiç ayrılamayacaktık,yatılı okul hayatın belki de başlamadan bitecekti,böylesi daha mantıklıydı"demişti.
Ertesi gün dersler başladı,sınıfta önce orta bir yere oturdum.Ama herkes bana yabancıydı.Gözlerim,memleketimdeki,ortaokuldaki arkadaşlarımı,koridorda gezen öğretmenlerimi aradı ama hiçbiri yoktu.Herşey değişik herşey yabancıydı.Gayri iradi burnumu çeke çeke ağlamaya başladımAğlarken de gözyaşlarımı kimse görmesin diye başımı öne eğiyor,gizlice de,ağladığımı gören var mı diye sağa sola bakıyordum.
Ağlamalarım günlerce sürmüştü.Kendimi hep derse vermeye çalışıyor,ama bir yerde aniden film kopuyor,aklıma,annem,evim,memleketim geliyor,yine gözyaşlarım akmaya başlıyordu.
Birgün yine böyle için için ağlarken,yan sıranın biraz ilersinde,saçlarını arkadan toplamış,topuğunun biraz üzerinde beyaz çoraplı,siyah ayakkabılı,biraz zayıf bir kızın bana baktığını gördüm.Ama bu bakışlar o kadar içten,o kadar duygusal ve o kadar merhametliydi ki ben gayri iradi ağlamayı kestim.Yine,ara sıra ağlarken o kız bana aynı içtenlikle,duygusallıkla bakıyordu ki artık ben ağlarken ona bakıyor,onun da bana baktığını görünce artık ağlamıyordum.O, bakışları ve duygusal gözleri ile bana ağlamamamı,üzülmememi söylüyor,onun bakışlarında sanki annemin şefkat dolu bakışlarını,babamın ağlamamamı isteyen gözlerini,ablamın merhamet içeren sözlerini görüyor,hissediyordum.Benim ağlama şiddetime göre onun bakışları değişiyor,kah bana cesaret vermek ister gibi gözleri gülüyor,kah ben ağladıkça onun gözleri de ağlıyor,benle beraber üzülüyordu.Bu arkadaşım Songül Düzgün'dü.Ben birkaç hafta sonra artık ağlamasam bile üç sene boyunca Songül'de hep bu bakışları gördüm,onlarla teselli buldum.Yıllar bizi eskitse de,duygusuz,acımasız zaman hepimizi ayrı ayrı yerlere atsa da,zalim hayat hepimizi yaşam ile mücadeleye soksa da,ben artık gurbette ağlamasam da hayat şartlarına karşı yenilmemeyi,mücadele etmeyi öğrensem de ,yine de her sıkıştığımda,her zorda kaldığımda,yüzlerde hep sevgi,şefkat,merhamet içeren,annemin bakışları ile aynı olan o bakışları aradım ama hiç bulamadım.Yıllar sonra,evet,yıllar sonra seni burda buldum.Biliyorum,yıllar bizden çok şey götürdü,farkındayım arkadaşım.Farkında olmak istemesek bile, ağaran saçlarımız,kırışan yüzümüz bize bunları ister istemez hatırlattı.Ben seni daha görmedim.Ama ne olursa olsun,yıllar isterse herşeyimizi alıp götürsün,o bakışların,şefkat,merhamet dolu o gözlerin aynı olduğuna,hiç değişmediğine,yılların onları asla götüremediğine kesinlikle eminim.
İnsanın ömründe yaşadığı birçok anısı vardır.Ama bunların sadece birkaçı asla unutulamaz.Kalbi unutsa da,unutmaya çalışsa da,beyni onu hatırlatır.
Songül arkadaşım,inan yirmi yıldan beri ben hiç ağlamadım.Daha doğrusu ağlamamayı öğrendim.Ama annem kokan,memleketim kokan,sevgi şefkat ve merhamet kokan o bakışları yeniden görmek için günlerce ağlamaya razıyım.Sevgili,vefakar,iyi yürekli arkadaşım benim.Kendine iyi bak,muhakkak görüşeceğiz.Bütün herşey senin olsun.Ha bir de biliyor musun hani Melike Demirağ'ın arkadaş şarkısı var ya şimdi o artık benim için daha önemli ve daha duygusal
|
|
|
|
| |
|
Mehmet.Ertop
|
Gönderim: 19.02.2008, 06:55
|
Üye Kaydı: Jun. 2005
Mesaj: 3
Durum: Hatta değil
son ziyaret: 19.02.08
|
Değerli arkadaşım yazını okudukça o günler hatıramda tekrar canlandı o günleri tekrar yaşadım. Bende yatılı okuduğum için aynı duyguları bende yaşadım. Yazını okudukça tekrar ağladım. hep aile özlemiyle yanıp tutuştum. anılarımızı canlandırdığın için çok teşekkür ederim. şimdi nerdesin, ne işle meşgulsün. seni tekrar görmek isterim. Değerli arkadaşım. kendine iyi bak. sevgilerimle. Mehmet ERTOP
|
|
|
|
|
| |
|
songüldüzgün
|
Gönderim: 25.02.2008, 11:35
|
Üye Kaydı: Jan. 2008
Mesaj: 1
Durum: Hatta değil
son ziyaret: 25.02.08
|
yusuf merhaba,
yazını biraz önce okudum. duygu yüklü yazına hüzünlendim. 6 fen A yı toplayıp elbette görüşeceğiz. sana bizim web sitesini veriyorum www. bilimdental.com (şu an engellenme var birkaç güne açılacak)
|
|
|
|
|
| |
|
Kutlucan
|
Gönderim: 26.02.2008, 05:27
|
Üye Kaydı: Jan. 2006
Mesaj: 7
Durum: Hatta değil
son ziyaret: 26.02.08
|
Songül,diğer arkadaşlardan bildiğin varsa bu sitenin adresini verelim burda toplanalım.Mehmet Ertop kardeşim,sana cevap yazamadım kusura bakma telefonunu aldım en kısa zamanda arayacağım,koşturmadan arayamadım kusura bakma.Ben Dikili ilçesindeyim,arkadaşlar kendinize iyi bakın 6 Fen A dan şimdilik iki kişiyi görmek ne güzel
|
|
|
|
|
| |
2.0.1
Function viewtopic in module pnForum returned.
|
|
